nazwa wprowadzona przez Arystotelesa, pochodzi z języka greckiego geo - Ziemia i daiso - będę dzielił, nauka zajmująca się ustalaniem wielkości i kształtu Ziemi oraz określaniem położenia punktów na jej powierzchni.

W Polsce zaliczana do nauk technicznych albo do nauk o ziemi jako część geografii, której częścią jest kartografia.

Wynikiem geodezyjnych pomiarów terenowych i prac kameralnych są różnego typu opracowania graficzne np. mapy czy profile ale także dokumenty tekstowe o charakterze prawnym (np. podczas rozgraniczania nieruchomości).

Współczesna geodezja dzieli się na:

• geodezję ogólną – naukę o pomiarach wykonywanych na powierzchniach małych, do 50 km², bez uwzględniania kulistości Ziemi.
• geodezję wyższą – naukę o pomiarach wykonywanych na wielkich obszarach, o powierzchni ponad 50 km², uwzględniających kulistość Ziemi,

Polska jest jednym z nielicznych krajów, w których słowa geodezja używa się do określenia dziedziny wiedzy i techniki związanej z pomiarami małych powierzchni (geodezja szczegółowa). W większości krajów Europy zachodniej termin geodezja zarezerwowany jest wyłącznie dla nauki zajmującej się pomiarami dużych obszarów i całej Ziemi. Zadania zarezerwowane dla geodezji szczegółowej określane są tam mianem miernictwa. Termin miernictwo i związany z nim zawód mierniczego przysięgłego, jako osoby zaufania publicznego należy do polskiej tradycji i został zmieniony w latach po II wojnie światowej z powodów politycznych^[1].

źródło: WiKiPeDia